De ene samenwerking is de andere niet. In deze en volgende hoofdstukken concentreren we ons op een horizontale, tijdelijke samenwerking. Die mag u niet verwarren met een verticale of met een meer duurzame samenwerking. Een woordje uitleg over het onderscheid tussen al die begrippen.

Horizontaal versus verticaal.


Het belangrijkste verschil zit in de vraag of u het economisch risico wilt delen met anderen, of dat u bereid bent dat risico alleen te dragen.
 

  • In een horizontale samenwerking staan de diverse partners (bv. architecten, interieurarchitect, studiebureau) naast elkaar, en hebben zij eenzelfde relatie tot de opdrachtgever. In een dergelijke manier van samenwerken dragen zij samen het economisch risico ten opzichte van de opdrachtgever. Meestal worden deze samenwerkingsvormen ondergebracht in een vennootschap.
     
  • In een verticale samenwerking staat slechts één architectenbureau (of andere partner) rechtstreeks in contact met de opdrachtgever. Dat bureau draagt alleen het economisch risico ten opzichte van de opdrachtgever. Het fungeert als ‘hoofdaannemer’ (in juridische betekenis!) voor de andere partners.

 

Tijdelijk versus duurzaam.


Het grootste verschil is hier de vraag of u de samenwerking louter projectmatig ziet, of dat u op termijn streeft naar een zekere integratie met het bureau waarmee u samenwerkt.

 

  • Een tijdelijke samenwerking wordt opgezet voor de realisatie van een welbepaald, gezamenlijk project. Let wel, de term ‘tijdelijk’ valt niet per definitie samen met kortdurend. Een tijdelijke samenwerking kan een decennium of langer duren, afhankelijk van het project en van de omstandigheden. Als er onderweg bijvoorbeeld problemen rijzen, kan de samenwerking veel langer duren dan aanvankelijk was gepland.
     
  • Een (min of meer) duurzame samenwerking wordt opgezet voor de uitbouw van een (deels) gezamenlijk architectenbureau.